[డా. సారధి మోటమఱ్ఱి గారు రచించిన ‘2025: శ్రీ విశ్వావసు నామ సంవత్సర ఉగాది శుభాకాంక్షలు’ అనే కవితని పాఠకులకు అందిస్తున్నాము.]
~
ఖాతరు చేయని గతాన్ని –
కల్ల చరితగా మార్చే తూరుపు..
ఖూనీ చేసిన చరితని –
ఒప్పలేని, మార్చలేని పడమట..
నేను చెప్పినదే వేదమని –
మాయ చేసే గణన మేధస్సు …
రంగుటద్దాల చట్రాలే నిజమని –
రంగులు పులిమే కుడి ఎడమలు..
ఈ మసక రంగుల హోలీ –
సత్య సత్యోదయాన్ని కానీకుంటే …
ఓ! విశ్వావసు! మాకు అందించవా –
తేట తెలుపున తేలియాడే యుగాది!!



ఏకీకృత భావనతో వీక్షించ గలిగితే – ప్రకృతి అంతా, భిన్న విజ్ఞానాల సమాహారమేనని; కళల మరియు శాస్త్రీయ శాలలు, వేరు వేరు కాదని; వాటి అభేద భావనయే – జ్ఞానానికి పరాకాష్టయని – మోటమర్రి సారధి ప్రగాఢంగా విశ్వసిస్తారు. అందుకే ఒక కవిత వ్రాయంలో, ఒక వంతెన నిర్మించడంలో లేదా ఒక కంప్యూటర్ ప్రోగ్రాం సృజించడంలో – భేదాలు తనకెప్పుడూ అగపడలేదంటారు.
మనుషులు, మనుషుల తత్వాలు; కొండలు, కోనలు; నదులు, సముద్రాలు; వినీలాకాశం, నిర్మలత్వం – ఇవన్నీ ఆయనకు ప్రేరణ కలిగించేవే. మానవజాతిని ఉన్నత స్థితికి కొనిపోవాలని, అత్యున్నత సాహితీ సంపదను, మనకందించిన, ప్రపంచ పరివ్యాప్తంగా ఉన్న కవులు, రచయితలందరికీ, మనమెంతో ఋణపడి ఉన్నామని అభిప్రాయపడతారు.
మానవజాతి చరితను క్లుప్తంగా క్రోడీకరించిన, స్వామి వివేకానంద, ఈ నాలుగు మాటలు, తననెంతో ప్రభావితం చేశాయని చెబుతారు:
“మనిషి అడుగు వేసినప్పుడు, ముందుకు పోయేది – మెదటి కంటే, అతని ఉదరమే (ఆకలి)! ఉదరాన్ని (ఆకలిని) దాటి, మానవజాతి ముందుకు అడుగు వెయ్యడానికి, యుగాలు పట్టవచ్చు.”